วัดจุฬามณี อดีตเทวสถานยุคแห่งความรุ่งเรืองในสมัยขอม แต่กลับได้รับความจำเริญในบวรพุทธศาสนา เมื่อเมืองพระพิษณุโลกกลายเป็นเมืองหลวงในแผ่นดินกรุงเทพทวารวดีศรีอโยธยา ทั้งยังเคยเป็นที่จำพรรษาของ "สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเจ้า" กษัตริย์ผู้ทรงธรรม โดยที่วัดแห่งนี้เป็นที่ให้กำเนิดพระเครื่องที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของเมืองพิษณุโลก.....

วัดอโยธยา พระราชวังเดิมเมื่อครั้งอโยธยาศรีรามเทพนคร ก่อนสถาปนา "กรุงเทพทวารวดีศรีอโยธยา" อดีตที่ควรค่าแก่การรำลึก

วัดอโยธยา หรือ วัดเดิม ตามตำนานพงศาวดารเหนือเชื่อกันว่า  บริเวณวัดนี้เคยเป็นพระราชวังสมัยอโยธยามาก่อน ต่อมาเมื่อกษัตริย์ผู้ปกครองเมืองได้ถวายพื้นที่พระราชวังให้สร้างเป็นวัด จึงได้ชื่อว่า “วัดเดิม”  อันเป็นศูนย์กลางของเมืองอโยธยาริมแม่น้ำป่าสัก ก่อนที่พระเจ้าอู่ทองจะทรงสถาปนากรุงศรีอยุธยา ณ หนองโสน....

"วัดภูเขาทอง" อีกวัดหนึ่งที่กษัตริย์แห่งวงศ์อู่ทองเป็นผู้สร้าง นั่นก็คือ สมเด็จพระราเมศวรเจ้า พระราชโอรสในสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๑ หรือพระเจ้าอู่ทอง วัดนี้ได้กล่าวไว้ในประวัติศาสตร์ว่า ครั้นสมเด็จพระราเมศวรเสด็จกลับจากวัดภูเขาทอง ระหว่างทางพบท้าวมณเฑียร(ที่ถึงแก่การทิวงคตไปแล้ว) ในคราบปีศาจนั่งขวางทางอยู่ ทรงตกพระทัยและสวรรคตลงในกาลต่อมา....

วัดราชบูรณะ วัดที่สร้างจากพระราชกตัญญุตาในเจ้าสามพระยา กษัตริย์พระองค์แรกที่สามารถครองอำนาจสิทธิ์ขาดทั้งไทยเหนือ(สุโขทัย) และไทยใต้(กรุงศรีอยุธยา)

ตามประวัติกล่าวว่า เมื่อปีพุทธศักราช 1952 สมเด็จพระอินทราธิราช(เจ้านครอินทร์) เสด็จเถลิงถวัลราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ)องค์ที่ 6 แห่งกรุงศรีอยุธยา  และโปรดให้โอรสทั้ง 3 พระองค์แยกกันครองเมืองต่างๆ คือ เจ้าอ้ายพระยา โอรสองค์โต ครองเมืองสุพรรณบุรี เจ้ายี่พระยา โอรสองค์กลาง ครองเมืองแพรกศรีราชา( อ.สรรค์บุรีในปัจจุบัน)  เจ้าสามพระยา โอรสองค์เล็กครองเมืองชัยนาท (หรือเมืองพิษณุโลกในปัจจุบัน)  ครั้นถึงปีพุทธศักราช 1967 สมเด็จพระอินทราธิราชสวรรคต  เมื่อเจ้าอ้ายพระยาและเจ้ายี่พระยาทรงทราบจึงยกทัพเข้ากรุง เพื่อชิงราชสมบัติสืบต่อจากพระราชบิดา...

  วัดพระราม วัดที่บรรจุพระบรมอัฐิพระเจ้าอู่ทองฯ

วัดพระรามแม้จะเป็นวัดร้างเหลือเพียงซาก  แต่วัดแห่งนี้กลับมีทัศนียภาพที่สวยงามและให้ความร่มรื่นต่อผู้ที่มาเยี่ยมชมและสัญจรผ่านไปผ่านมาอีกด้วย  วัดพระรามมีประวัติตามพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐกล่าวว่า ในปีพุทธศักราช 1912 สมเด็จพระราเมศวรทรง.....